In 2020 legde ik de camera naast me neer. Mijn tijd als fotograaf was -gevoelsmatig- klaar. Ik haalde er geen energie meer uit, kon er mezelf niet in kwijt én kon mezelf om die reden ook niet laten zien. Zélfs voor het commerciële werk dat ik toen deed is dat belangrijk: ik ben mijn kunst. 

Nu, zes jaar en een persoonlijke aardverschuiving later, heeft de tijd die ik doorbracht in de natuur me veel gegeven: ik vond mezelf en mijn creativiteit terug. Dit proces, deze creatiekracht, daar deel ik graag over.

Het werk dat ik nu maak, maak ik met en in de natuur. Over het proces van jezelf terugvinden als kunstenaar (en ik ben ervan overtuigd dat iedereen dit in zich heeft) schrijf ik op Substack.